Wraz ze znakiem budowlanym B i dołączoną do niego etykietą, to krajowa deklaracja właściwości , jest najważniejszym dokumentem wystawianym przez producenta wyrobu. Sam fakt wystawienia deklaracji nie oznacza, że zakres deklarowanych cech jest taki, jaki oczekujemy. Poprawne wystawienie KDWU nie jest łatwym przedsięwzięciem, ponieważ wraz z etykietą stanowią najważniejsze dowody w postępowaniu. Deklaracja i etykieta to niczym dowód osobisty dla wyrobu budowlanego, dlatego te dokumenty muszą być „JWW” jednoznaczne, wiarygodne i wiążące. Data deklaracji nie może być późniejsza, niż data umieszczenia znaku budowlanego B po raz pierwszy na danym typie wyrobu. W deklaracji, oprócz deklarowanych właściwości, istotnym elementem jest zakres zastosowania wyrobu budowlanego. W zakresie zastosowania tkwi ważny aspekt merytoryczny, który często jest bagatelizowany. Nie można mylić krajowej deklaracji właściwości użytkowych z deklaracją właściwości użytkowych CE, choć to są podobne dokumenty. Częstym błędem jest powołanie normy, która nie jest normą wyrobu. Nie można parametrów wyrobu jako deklarowanych właściwości użytkowych, które nie są powołane w krajowej specyfikacji technicznej (np. krajowej ocenie technicznej lub Polskiej Normie Wyrobu).
